Bitwa nad Almą (rzeka na Krymie) rozegrała się 20 września 1854 roku
pomiędzy wojskami francusko-brytyjskimi wspomaganymi przez Imperium
Ormiańskie, a armia rosyjską. Bitwa ta uważana jest za pierwszą bitwę
stoczona podczas wojny krymskiej, która miała miejsce w latach 1854-1856.
Armia rosyjska przygotowywała się na tą walkę już dużo wcześniej niż
można się było tego spodziewać, dlatego też wojska sprzymierzonych były
trochę zaskoczone tak szybkim reakcjom ze strony Imperium Rosyjskiego.
Armia francusko-brytyjsko-turecka była znacznie liczniejsza od wojsk
rosyjskich dlatego też dowódca oddziałów rosyjskich, książę Aleksander
Siergiejewicz Mienszykow wybrał okolice rzeki Almy, jako odpowiednie
miejsce do ataku, gdzie teren był pagórkowaty i dawał Rosjanom przewagę
artyleryjską. Armia sprzymierzonych zauważyła, iż lewe skrzydło Rosjan
jest znacznie osłabione i postanowili wykorzystać tą wiedzę w swojej
taktyce. Oddziałami francuskimi dowodził Armand-Jacques Leroy de Saint
Arnaud, natomiast Brytyjczykom dowodził Lord Raglan.
Bitwa miała bardzo szybki przebieg, rozpoczęła się o godzinie 11.30 i
zakończyła zwycięsko dla armii sprzymierzonych o godzinie 16.00, którzy
zmusili oddziały rosyjskie do odwrotu.