Bitwa pod Cecorą miała miejsce 19-20 października 1595 roku podczas
wyprawy wojsk polskich pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Jana
Zamoyskiego do Mołdawii, który pragnął aby tron mołdawski objął Jeremi
Mohyła. Turcja zareagowała bardzo szybko i mimo, iż toczyła walki z
Michałem Walecznym, wysłała do Mołdawii armie tatarską wspomaganą przez
wojska tureckie, dowodzone przez chana krymskiego Gazi II Gireja.
Zamoyski przygotował się do najazdu Tatarów tworząc warowny obóz przy
rzece Prutu. Wojska chana miały ogromne problemy ze zdobyciem polskich
umocnień. Mała liczba piechoty nie pozwalała mu na przebicie się przez
obronę polską. Ponieważ Gazi II Gireja widział iż nie pokona Polaków,
uznał iż należy dojść do porozumienia.
Ostatecznie bitwa zakończyła się wygraną Polaków, a 21 października
podpisano pokój, który zatwierdzał władzę nad Mołdawią przychylnego
Rzeczpospolitej Jeremiego Mohyły. Tatarzy wycofali swoje wojska z
Mołdawii, a zwycięskie wojska polskie zostały na ziemiach gospodarstwa.