Bitwa pod Sion (Sitten) miała miejsce 13 listopada 1475 roku na
terytorium Szwajcarii. W bitwie brały udział kantony szwajcarskie oraz
księstwo Sabaudii. Przyczyną starcia był spór terytorialny pomiędzy tymi
dwoma państwami. Bitwa rozegrała się w czasie wojny burgundzkiej która
toczyła się w latach 1474- 1477.
12 listopada armia Sabaudczyków, licząca 10 000 ludzi wyruszyła w
kierunku miasta Sitten pod dowództwem księżnej Jolandy Sabaudzkiej. W
pierwszej fazie bitwy atak Sabaudczyków został wyparty przez Szwajcarów
(nieznany jest dowódca wojsk szwajcarskich) i armia nie zdołała dostać
się do miasta. Kolejna faza bitwy była już całkowitym rozgromieniem
nieprzyjaciół, którzy zaczęli panikować i uciekać z pola bitwy. Zwycięska
armia Szwajcarów licząca ok 7000 ludzi poniosła niewielkie straty i
zdobyła wiele cennych łupów, w tym kilka chorągwi.
Sabaudczycy stracili w bitwie około 1000 żołnierzy, ponad sto rumaków
oraz sześć wozów załadowanych bronią i zbroją, które przejęli Szwajcarzy.
Zwycięstwo Szwajcarii i przegrana armii sabaudzkiej miała fatalne skutki
w dalszych losach Sabaudii.