Bitwa pod Ulm (na terenie Niemiec) rozegrała się w dniach 8-15
października 1805 roku pomiędzy oddziałami francuskiej Wielkiej Armii, a
wojskami austriackimi.
Siły armii francuskiej były dwa razy większe od sil wojsk austriackich i
liczyły blisko 150 tysięcy żołnierzy, wojska austriackie dysponowały 72
tysiącami. Dowódcą oddziałów francuskich był Cesarz Napoleon Bonaparte,
natomiast na czele Austriaków stał Karl Mack von Leiberich. Do pierwszego
starcia doszło pod Wertingen, które bez trudu wygrali Francuzi. 10
października Austriacy dotarli pod Ulm, jednak nie rozpoczęła żadnych
konkretnych działań, z powodu niezdecydowania Macka, który nie potrafił
podjąć żadnej słusznej decyzji w sprawie kierunku ataku, co wzbudziło
zamieszanie i krytykę ze strony jego żołnierzy. 14 października doszło do
kolejnych starć, które doprowadziły, iż następnego dnia wojska
Austriackie były już całkowicie zablokowane i ostatecznie pokonane.
17 października podpisano porozumienie na mocy którego wojska austriackie
miały kapitulować jeżeli do 25 października nie przybędzie żadna pomoc.
Mack nie widząc żadnej nadziei na odrodzenie się jego armii poddał się
już 20 października. W walce zginęło około 12 tysięcy żołnierzy
austriackich, a 35 tysięcy zostało wziętych do niewoli. Straty Francuzów
wyniosły 6 tysięcy zabitych żołnierzy,.